Płyty CD obecne są już praktycznie prawie w każdym domu na świecie. W krótkim czasie szybko wyparły takie nośniki danych jak dyskietki czy kasety VHS. Stało się tak dzięki temu, że płyty CD są wstanie pomieścić znacznie więcej danych i to wszystko na mniejszej powierzchni w stosunku do dyskietek i kaset VHS, które odeszły już do lamusa. Inna bardzo ważna zaletą płyt CD, jest szybkość zapisu i odczytu danych. Z takich płyt korzystają codziennie miliardy ludzi, jednak czy kiedyś zastanawiałeś się nad tym jak one są zbudowane i z jakich materiałów, no i oczywiście jak dane są na nich zapisywane oraz odczytywane? W tym artykule postaramy się Ci wyczerpująco odpowiedzieć na to pytanie.

Dysk CD jest cienkim nośnikiem powleczonym optyczną warstwą poliwęglanów z milionami mikroskopijnych wgłębień odciśniętych i układających się w kształt spirali rozciągającej się do zewnątrz nośnika. Generalnie, CD-R składa się z czterech warstw: warstwy nośnej z poliwęglanu (plastikowa tarcza), warstwy barwnej (Dye, topi się podczas zapisu), złotej lub aluminiowej warstwy odbijającej i ochronnej warstwy z lakieru. Właściwe informacje laser wypala w warstwie barwnika umieszczonej przed warstwą odbijającą. W procesie zapisu barwnik wytapia się, odsłaniając odbijającą światło powierzchnię. Podobnie jak stara dobra płyta długogrająca, również CD-R posiada spiralny rowek prowadzący (groove). Podczas zapisu i odczytu rowek wskazuje laserowi drogę poprzez całą powierzchnię płyty. Ułożenie wgłębień na dysku tworzy cyfrowy kod sygnału audio a także jest nośnikiem informacji dla lasera odtwarzacza. Wiązka lasera oświetla dysk i podąża za spiralnym ułożeniem kolejnych wgłębień. Światło odbija się od powierzchni dysku dzięki cienkiej warstwie aluminium nakładanej na krążek w procesie produkcyjnym. Warstwa aluminium jest chroniona przed utlenieniem i zniszczeniem przez warstwę żywicy. Najbardziej podatną na uszkodzenia częścią dysku jest jego powierzchnia. Wiązka lasera zostaje skupiona na warstwie aluminium nieco ponad powierzchnią dolnej części dysku, tak więc drobne rysy i uszkodzenia nie powodują utrudnień w odczycie. Warstwa plastiku wspomaga skupianie wiązki lasera działając jak soczewka i redukując szerokość wiązki z 0,8 mm (przy wejściu) do 0,001 mm (przy wyjściu z warstwy plastiku). Światło lasera skupione na wewnętrznej warstwie aluminiowej zostaje odbite i trafia ponownie do czujnika optycznego w odtwarzaczu. Sensor interpretuje wartość powracającego sygnału na podstawie zmian kąta odbicia wiązki napotykającej zagłębienia i powierzchnie płaskie na nośniku, generując w ten sposób cyfrowy sygnał “zmiana/bez zmian” zawierający informacje o zapisanej ścieżce oraz informacje dotyczące adresów. Konstruktorzy płyty CD, zdając sobie sprawę z możliwości powstawania błędów na płytach w skutek fizycznych uszkodzeń, zaszyfrowali dane na płycie w sposób nieuporządkowany (np. ścieżka dźwiękowa utworu jest rozrzucona na całej powierzchni płyty). Dzięki temu drobne fizyczne uszkodzenia nie powodują błędów w odczycie ścieżek przez odtwarzacz. Elektroniczny układ korekcji błędów odtwarzacza odnajduje i łączy kolejne fragmenty ścieżki, a część utraconą na skutek zniszczenia fizycznego, odbudowuje na podstawie zadanego algorytmu.

(Compact Disc Recordable) - jednokrotnie zapisywalna płyta kompaktowa. Budową różni się od “fabrycznej” płyty, choć zasada działania jest taka sama. Warstwa nagrywalna, to specjalny organiczny polimer, który pod wpływem światła laserowego (dla nagrywania mającego większą moc niż dla odczytu) zmienia swoje właściwości optyczne. Odróżnia się również jeszcze jednym szczegółem. Zawiera mianowicie obszar kalibracji lasera i bit początku zapisu. Po wypaleniu płyta CD-R staje się zwykłą płytą CD-ROM, CD-Audio, CD-I lub tp.

Compact Disc ReWritable) - wielokrotnie zapisywalna płyta kompaktowa. Idea jednokrotnie zapisywanego CD-R została w Pomarańczowej księdze rozszerzona o możliwość kasowania. Zasada działania opiera się na zjawisku zmiany fazy. Warstwa czynna składa się z mieszaniny srebra, antymonu, teluru i irydu. Jak w każdym materiale, tak i w tym możliwa jest zmiana właściwości pod wpływem temperatury.

Metody zapisu danych na CD

Single Session CD

W tej metodzie zapisu wszystkie dane zapisywane są na CD-ROM-ie za jednym zamachem. Po zakończeniu procesu wypalania krążek jest raz na zawsze zamknięty, co oznacza, że w przyszłości nie będzie można do niego dopisać żadnych nowych danych. Zapisana na Single Session CD informacja rozpoczyna się od znacznika inicjującego (lead-in), po którym następuje TOC, właściwe dane oraz znacznik zamykający (lead-out).

Multi Session CD

Technika rejestracji, w której CD zapisywany jest w kilku sesjach. Zatem w trakcie jednej sesji wypalany jest tylko jeden fragment całej ścieżki danych. Aby po każdym procesie zapisywania wszystkie dotychczasowe dane można było jednoznacznie adresować na CD, każda sesja prócz właściwych danych użytkowych zawiera swój własny znacznik inicjujący (lead-in), TOC i znacznik zamykający (lead-out). Spisy treści każdej z sesji powiązane są w łańcuch, dzięki czemu komputer, wychodząc od ostatnio zapisanego TOC, może dotrzeć do danych wszystkich poprzednich sesji. Wielką zaletą rejestracji wielosesyjnej jest to, że do CD można dopisywać dane kilkakrotnie, jednak za tę możliwość płaci się wysoką cenę. Pierwsza sesja zajmuje 23 megabajty na dane organizacyjne, każda następna 15 MB. Jeśli więc chcielibyśmy na CD zmieścić pełnych 650 megabajtów danych użytkowych, musimy jako metodę zapisu wybrać Single Session.

Multi Volume CD

Ta metoda zapisu jest szczególną odmianą MultiSession CD. Wprawdzie w przypadku dysków wielowoluminowych dane nagrywane są także w kilku sesjach, jednak odpowiednie oprogramowanie nie tworzy powiązań (link) pomiędzy poszczególnymi TOC. Dlatego każda sesja jest zamkniętą w sobie jednostką informacyjną (woluminem) na CD. Kompakty wielowoluminowe mają kilka wad: zwykłe napędy CD-ROM potrafią najczęściej odczytać tylko ostatnio zapisany wolumin. Dostęp do wszystkich woluminów zrealizować można wyłącznie w nagrywarce CD-ROM-ów, co zresztą wymaga zainstalowania specjalnego windowsowego sterownika, który każdy wolumin przypisuje do jednej litery napędu.

Audio-CD

W audio CD poszczególne utwory muzyczne pamiętane są na swojej własnej ścieżce. Chociaż taki muzyczny kompakt zawiera kilka ścieżek, nie jest bynajmniej CD wielosesyjnym, gdyż wszystkie te ścieżki zarządzane są przez jeden jedyny TOC. MultiSession CD zawierają jak wiadomo kilka TOC, powiązanych ze sobą odsyłaczami. Muzyczny TOC może pomieścić do 99 wpisów dla nagranych na audio CD utworów muzycznych.

On the Fly

Technika rejestracji, w której zapisywane dane generowane są dopiero w trakcie procesu zapisywania. Stawia to przed komputerem i systemem operacyjnym wysokie wymagania, ponieważ podczas zapisywania otwieranych i zamykanych jest wiele plików.

Zapis danych na CD - Zakładki

Zapis CD. W zakładce tej ustawiamy parametry zapisu. Zaznaczenie opcji Określ maksymalną prędkość zapisu CD umożliwi przeprowadzenie testu szybkości odczytu wybranych przez nas danych oraz automatyczną korektę ustawionej przez nas prędkości zapisu. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza wówczas, gdy nie mamy doświadczenia w wypalaniu płyt CD-R lub gdy nie znamy parametrów urządzeń zamontowanych w komputerze i ich szczegółowych konfiguracji.
Operacja weryfikacji nie jest zbyt czasochłonna i zwykle zajmuje kilkadziesiąt dodatkowych sekund. W przeciwieństwie do niej operacja Przeprowadź symulację zapisu, ze względu na czasochłonność (trwa dokładnie tyle czasu, ile rzeczywisty proces nagrywania), jest praktycznie bardzo rzadko używana. Ponieważ dane są odczytywane i przesyłane do napędu CD-RW w taki sam sposób jak podczas normalnego nagrywania, za pomocą tej opcji jest możliwe wykrycie niektórych wad funkcjonowania systemu, np. zakłóceń transmisji danych między urządzeniami.
W przypadku zaznaczenia opcji Zamknij CD - dodatkowy wpis tej płyty nie będzie już możliwy! zamykamy sobie drogę do późniejszej możliwości modyfikacji zawartości płyty. Jeśli wybraliśmy opcję Pojedyncza sesja (zakładka Multisesja), to zamknięcie CD jest uzasadnione. Gdy została wybrana opcja Rozpocznij multisesyjny CD lub Kontynuuj multisesyjny CD, a po nagraniu zostało jeszcze sporo wolnego miejsca na płycie, nie powinniśmy zamykać płyty. Jedynym odstępstwem od tej reguły jest przypadek, gdy będziemy chcieli odczytać utworzoną płytę w starych napędach CD. Zawsze możemy dokonać zamknięcia otwartej płyty, nawet jeśli nie będziemy przy tej okazji modyfikować jej zawartości. W następnym polu wybieramy z rozwijanego menu prędkość zapisu. Mimo że współczesne napędy CD-R potrafią zapisywać dane z bardzo wysokimi prędkościami, to w praktyce zaleca się używanie prędkości zapisu nie większej niż 20x. Wtedy proces wypalania będzie dokonywany z większą precyzją, zwykle owocującą wysoką jakością nagrania, a nasza nagrywarka będzie nam dłużej służyć. Podczas pracy z maksymalną prędkością płyta CD obraca się bardzo szybko, powodując drgania przyspieszające zużycie mechanicznych elementów napędu. Przy dużych prędkościach laser musi operować bardzo silnym strumieniem, co też przyspiesza zużycie układu optycznego.
Przykład
Dla porównania czasu nagrywania płyty z różnymi prędkościami można nagrać tę samą porcję danych z małą i dużą prędkością, np. 16x i 40x. Chociaż czas potrzebny do wypalenia płyty może być różny w zależności od typu wykorzystywanego napędu CD-R, to prawdopodobnie różnica czasu nagrywania nie będzie zbyt wielka. Z testu przeprowadzonego przez nas dla porcji danych o wielkości 735 MB otrzymaliśmy odpowiednio następujące wartości:
• 16x - 5 minut 30 sekund,
• 40x - 3 minuty 30 sekund.
Najlepiej wykonać taki test, tworząc identyczne kopie na płytach CD-R. Do testu nie można, niestety, używać płyt CD-RW, ponieważ nie są one zwykle przystosowane do zapisu z dużą prędkością. Ocenie Czytelników pozostawiamy pytanie, czy dla zaoszczędzenia ok. 2 minut warto ryzykować, że nasza nagrywarka będzie nam krócej służyć.
Rozwijana lista w polu Metoda zapisu płyty daje nam możliwość wyboru jednej z dwu opcji:
• Track-At-Once - po nagraniu każdej ścieżki następuje wyłączenie lasera. W miejscach tych na wypalanym dysku jest zapisywany znacznik końca ścieżki. Dzięki tej opcji możemy zapisywać płyty na raty, czyli w kilku podejściach (zapis multisesyjny).
• Disc-At-Once - podczas nagrywania całej płyty laser nie będzie wyłączany, czyli cały dysk zostanie zapisany za jednym razem. Ten tryb jest zalecany podczas nagrywania płyt audio oraz zawierających dane (oprócz multisesji). Użycie tego trybu jest wymagane w przypadku wykonywania wiernych kopii CD (brak znacznika końca ścieżki), a także gdy dokonujemy kompilacji z użyciem mechanizmu overburning, czyli przy wypalaniu krążków o pojemnościach przekraczających dopuszczalne normy.
Wybór między powyższymi opcjami pozostawia się użytkownikowi, jeżeli oczywiście nie koliduje to z innymi ustawieniami. Przykładem takiej sytuacji jest zaznaczenie opcji Rozpocznij multisesyjny CD w zakładce Multisesja. Wówczas rozwijane menu metody zapisu staje się niedostępne. W tym przypadku jest dopuszczalny jedynie tryb Track-At-Once. Pozostaje jeszcze ustawienie wartości w polu Liczba kopii, która decyduje o liczbie kolejno wykonywanych identycznych nagrań płyt CD. Powinniśmy także upewnić się, czy została zaznaczona opcja System ochrony zapisu, warunkująca wykorzystanie wewnętrznego mechanizmu nagrywarki. Ponieważ użycie tej opcji nie ma żadnych ujemnych skutków, a dzięki niej możemy znacznie zmniejszyć ryzyko niepowodzenia procesu nagrywania, zawsze więc warto z niego korzystać. Jak już wcześniej wspomniano, zadaniem systemu podtrzymywania zapisu jest kontrolowane jego wstrzymania w sytuacji braku danych w buforze nagrywarki i powrót do przerwanej operacji po zapełnieniu się pamięci urządzenia. Różne napędy CD-RW mogą korzystać z odmiennych technik podtrzymywania zapisu, a więc i efekt ich działania może się nieznacznie różnić. Starsze modele, mimo niewielkich prędkości zapisu, nie były wyposażone w żadne tego typu mechanizmy, co często powodowało zniszczenie nośników.

Wielu z użytkowników komputerów, palmtopów czy nawet komórek nie jest nadal świadome tego że za korzystanie z oprogramowania na które nie posiadamy licencji może wiązać się z pewnymi sankcjami, przeważnie finansowymi. Temat licencji oprogramowania komputerowego jest stosunkowo złożony i skomplikowany, dlatego nawet doświadczony informatyk powinien zapoznać się z różnymi rodzajami licencji, tak aby uniknąć w przyszłości niepotrzebnych nieprzyjemności związanych np. ze jej złamaniem. Zachęcamy zatem do przeczytania poniższego artykułu i zapoznania się z różnymi rodzajami licencji. Mamy nadzieję że dzięki temu unikniesz nieprzyjemności związanych z tym tematem.

W przeciwieństwie do towarów mających postać materialną oprogramowanie nie jest sprzedawane na własność. Gdy kupujesz np. telewizor, stajesz się właścicielem, ale w przypadku oprogramowania nabywasz jedynie prawo do używania na ściśle określonych warunkach. Licencja jest więc zezwoleniem na używanie programu. Autorzy programu komputerowego występujący z reguły pod szyldem swojej firmy są licencjodawcami, Ty zaś kupując ich produkt stajesz się licencjobiorcą. W języku potocznym licencja jest utożsamiana z programem komputerowym i często te terminy są używane zamiennie.

Istnieje kilka podziałów licencji. Obejmują one różne, niezależne od siebie aspekty użytkowe.

1. Kryterium ekonomiczne

-licencje komercyjne (płatne)
-licencje freeware (bezpłatne)
W drugim przypadku trzeba się upewnić, czy dany program może być wykorzystywany nieodpłatnie w każdej sytuacji. Bardzo często licencja jest darmowa wyłącznie do użytku domowego. Jeśli chcesz używać taki program w biurze, lub firmie- musisz za niego zapłacić.
Zdarza się też, że pogram z licencją freeware jest funkcjonalnie okrojony w porównaniu wersji komercyjnej.

2. Zanim kupisz program komercyjny

Przed zakupem warto wypróbować oprogramowanie- praktycznie każdy producent udostępnia taką możliwość. Te czasowe licencje mają formę:

-trial
-shareware
Trial to program, który po zainstalowaniu działa przez określoną ilość dni. Później przestaje się uruchamiać. W ciągu tego czasu możesz podjąć decyzję o zakupie, lub rezygnacji.
Licencja shareware jest mniej restrykcyjna. Producent określa przez jaką ilość dni możesz legalnie korzystać z programu. W przeciwieństwie do triala po upływie terminu program nie przestaje działać, ale należy pamiętać, że dalsze korzystanie z niego jest niezgodne z prawem. Powinieneś program odinstalować, albo za niego zapłacić i dalej korzystać.

3. Decyzja o zakupie podjęta

W tym momencie warto się zastanowić nad formą zakupu:

-licencja pudełkowa (box)
-licencja elektroniczna
O wyborze decyduje też ilość komputerów (stanowisk) na których chcesz zanstalować program, oraz długość (czas trwania) licencji.

4. Podział ze względu na czas trwania licencji

Nie wszystkie licencje są bezterminowe (wieczyste), spora część posiada ograniczenia.

Licencja wieczysta uprawnia do użytkowania programu przez jego nabywcę bez określenia ram czasowych. Określenie wieczysta jest jednak w tym przypadku mocno na wyrost. Programy “starzeją” się w bardzo szybkim tempie. Z biegiem czasu stają się po prostu bezużyteczne.

Licencja ograniczona czasem, lub innymi uwarunkowaniami.
Do tej grupy zaliczamy np. antywirusy i część wersji edukacyjnych. W przypadku antywirusów czas trwania licencji określa możliwość korzystania z aktualizacji programu (głównie baz wirusów). Po zakończeniu okresu licencyjnego program nie przestanie działać, ale z oczywistych powodów jego dalsze używanie nie będzie miało sensu.

Niektóre programy przeznaczone dla określonych grup odbiorców, np. studentów, mogą być używane do momentu utraty uprawnień- w tym przypadku ukończenia szkoły.

5.Podział ze względu na możliwość ingerencji w program i jego dystrybucji/rozpowszechniania.

-licencje zamknięte
-licencje otwarte
Do pierwszej grupy zaliczamy wszystkie programy komercyjne i większość darmowych. Producenci takiego oprogramowania zezwalają na jego używanie z zastrzeżeniem swoich praw. Użytkownikowi nie wolno wprowadzać zmian w kodzie źródłowym, powielać, i/lub rozpowszechniać takiego programu.
Co prawda twórcy darmowego oprogramowania często zezwalają na jego rozpowszechnianie, ale trzeba sprawdzić na jakich warunkach może się ono odbywać.

Licencje otwarte, to programy tworzone przez społeczność programistów, o otwartym kodzie źródłowym. Korzystając z tego oprogramowania możesz dokonywać przeróbek i modyfikacji, rozpowszechniać je, a nawet w pewnych przypadkach pobierać za to opłaty. Na takiej zasadzie funkcjonują np. pakiet biurowy OpenOffice i platforma sprzedaży osCommerce.

–
Jarosław Wąs
Niezbędne programy do firmy i domu

Większość osób przy wyborze systemu operacyjnego kieruje się tym, aby był on prosty i łatwy w obsłudze. Wielu użytkowników komputerów boi się przejścia na Linuxa, właśnie z obawy o to czy poradzą sobie z instalacją i użytkowaniem tego systemu. Wciąż panuje stereotyp że Linux to system dla bardziej zaawansowanych “komputerowców”, a wziął się on stąd, że w w latach 90 gdy powstawał Linux był on faktycznie trudny w obsłudze. Jednak w ostatnich latach to się zmieniło i powstało wiele wersji tego systemu, które przeznaczone są dla każdego i nie wymagają specjalnej wiedzy i umiejętności od jego właściciela.

O Linuksie słyszało w naszym kraju wiele osób. Dla wielu osób będzie natomiast zaskoczeniem, że są ludzie, którzy z powodzeniem używają tego systemu na swoich domowych komputerach i laptopach. Wśród użytkowników komputerów pokutuje stereotyp, że Linux jest systemem trudnym w obsłudze. Nic bardziej mylnego.

Linux powstał na początku lat 90., chociaż tak naprawdę wywodzi się z systemów uniksowych, które są sporo starsze. W początkowym okresie faktycznie Linux nie był przeznaczony dla przeciętnego użytkownika komputera, nawet biorąc pod uwagę, że przeciętny użytkownik komputera to była trochę inna osoba niż w dzisiejszych czasach. Z czasem jednak sztywny podział świata systemów operacyjnych zaczął się zmieniać - Linux trafił pod strzechy. Główną przyczyną jest oczywiście to, że od swojego powstania przeszedł duże przeobrażenie - dzięki rozwojowi graficznych środowisk, stał się prosty w obsłudze. Nie bez znaczenia jest też fakt, że potrafi współpracować z coraz większą ilością sprzętu obecnego na rynku - drukarkami, kamerami internetowymi, aparatami cyfrowymi, odtwarzaczami mp3, telefonami i całą masą innych akcesoriów.

Co jest największą zaletą Linuksa? Ktoś mógłby powiedzieć, że to, że jest bezpłatny. Tak naprawdę to tylko połowa prawdy. Największą zaletą jest otwartość. Nie dość, że można go za darmo ściągnąć, zainstalować i używać, to przede wszystkim można go dowolnie modyfikować i rozpowszechniać. Każdy może stworzyć własną dystrybucję tego systemu. Nie oznacza to oczywiście, że będziesz to robił, ani że Linuksa tworzą tylko amatorzy, jakkolwiek by to rozumieć. Linux to coraz większy przemysł. Wiele firm inwestuje duże pieniądze w rozwój tego systemu, zarabiając w zamian na wsparciu technicznym świadczonym dużym korporacjom, które także używają tego systemu.

Czy Linux jest lepszy od Windowsa? To pytanie zadaje sobie większość osób. Prawie każdy użytkownik Linuksa odpowie, że tak. Prawda jest jednak taka, że jest inny - jak wszystko ma swoje zalety i wady. W bardzo wielu zastosowaniach jest lepszy, w pewnych ustępuje nieco okienkom z Redmond. Tak przegrywa w dwóch sprawach. Pierwszym z nich jest obsługa sprzętu. Trzeba pamiętać, że przy hegemonii Windowsa większość producentów sprzętu, szczególnie tych oszczędzających kosztem klienta, wydaje sterowniki tylko dla Windows - tak jest po prostu taniej. Jeżeli decydujesz się na instalację Linuksa na swoim komputerze, to prawdopodobnie nie będziesz miał problemów ze sprzętem, jednak gdy będziesz kupować coś nowego do komputera, warto sprawdzić czy są dostępne sterowniki pod system spod znaku pingwina. Oczywiście nie muszą to być oficjalne sterowniki - bardzo często takie oprogramowanie pisze ktoś niezależny od producenta sprzętu.

Drugim minusem są gry, a raczej ich mniejszy wybór. Oczywiście są projekty, które mają umożliwić uruchamianie programów windowsowych pod Linuksem, ale powiedzmy sobie to szczerze - nie zawsze to działa jak należy (chociaż nie jest też z tym aż tak źle). Rozwiązaniem dla graczy jest posiadanie dwóch systemów. Nie ma z tym problemu, wystarczy jeden dysk.

Co natomiast zyskujemy wybierając Linuksa? Legalność bez opłat - nie do pogardzenia w naszej rzeczywistości. Bezpieczeństwo - dzięki konstrukcji systemu i mechanizmom jego aktualizacji możemy spać w miarę spokojnie. Z tego samego powodu nie ima się nas także większość wirusów, choć trzeba oddać Windowsowi, że ta plaga dopadła go w dużej mierze przez gigantyczną popularność systemu. Łatwy dostęp do całej masy programów, świetnie zastępujących swoje okienkowe odpowiedniki. W przypadku większości programów instalacja sprowadza się do uruchomienia aplikacji w stylu “Dodaj/usuń programy” i wybraniu tytułów, które mają być zainstalowane. Komputer sam ściągnie potrzebne pliki z Internetu i przeprowadzi instalację. Proste, prawda? Nie do przecenienia jest też społeczność - liczne fora, na których życzliwi (zazwyczaj) ludzie pomogą rozwiązać nawet złożone problemy, bo wiadomo, że z każdym systemem są czasami jakieś, zwykle małe, kłopoty.

Jak zacząć? Można to zrobić samemu, można poprosić kogoś bardziej zaawansowanego. Jeżeli sam instalowałeś Windowsa to z pewnością poradzisz sobie równie dobrze z Linuksem. Pozostaje kwestia wyboru dystrybucji. A co to takiego? Linux nie jest monolitem, nie tworzy go jedna firma. Istnieje bardzo wiele dystrybucji - jedne są lepsze do serwera, inne na komputer biurkowy - dla początkującego lub zaawansowanego użytkownika. Przygodę z Linuksem najlepiej zacząć od Ubuntu. Jest to bardzo przyjazna dystrybucja, łatwa w instalacji i intuicyjna w obsłudze. Do tego cieszy się dużą popularnością, dlatego łatwo znajdziemy pomoc czy odpowiedź na pytania na licznych forach dyskusyjnych. Co więcej, żeby obejrzeć Ubuntu, nie trzeba go od razu instalować - możliwe jest uruchomienie systemu z płyty cd i przetestowanie go. Można go ściągnąć z sieci lub zamówić darmowe płyty.

Czy to naprawdę działa? Czy da się przesiąść na Ubuntu? Można. Przekonałem do tego systemu wiele osób i wszystkie sobie go chwalą. Są wśród nich osoby, które korzystają z dwóch systemów, ale większość uruchamia tylko Ubuntu. Nie ma lepszego systemu do Internetu, pisania teksów, ale z powodzeniem radzi sobie w wielu innych zastosowaniach. Wchodzisz do gry? Gorąco polecam.

–
Luksoft - użytkownik Linuksa

Pojawienie się komputerów i rozwój informatyki zdecydowanie pozytywnie wpłynęło na wiele aspektów naszego życia. Komputery ułatwiają nam życie i pozwalają na szybsze i prostsze załatwianie wielu spraw, np. robienie zakupów nie wychodząc z domu. Informatyka w nieocenionym stopniu wpłynęła na rozwój gospodarek krajów całego świata. Jednak jak wszystko ma ona swoje minusy. Niektórzy większość swoich czynności wykonują za pomocą komputera, np. zamiast spotkać się z przyjaciółmi osobiście, tak jak to było kiedyś, kontaktujemy się z nimi poprzez różnego rodzaju komunikatory. W wielu wypadkach jest to tylko sposób na uzupełnienie kontaktów towarzyskich jednak niektóre osoby opierają je tylko na kontaktach komputerowych, co jest już niebezpieczne. Wraz z pojawieniem się gier komputerowych, pojawił się także problem uzależnienia od nich. Ten artykuł opisuje przypadki wpływu popularnej gry komputerowej World of Warcraft na życie jej graczy.

W ostatnim czasie zdarzyła się smutna historia, która ukazała jak gry coraz bardziej wpływa na nasze realne życie. Pewien gracz Herald Spangenberg, który miał 51 lat i był chory (tętniak jamy brzusznej) zmarł w trakcie wykonywania questa w popularnej grze pod tytułem World Of Warcraft („WoW”). Dla córki tej osoby stało się priorytetem powiadomienie graczy zrzeszonych w tej samej gildii (klanie), co Pan Spangenberg o jego tragedii. W ten sposób za pomocą wyszukiwarek internetowych córka zmarłego gracza dotarła do członków gildii, w której grał ojciec i powiadomiła ich o tragedii. Ten przykład pokazuje nam jak nasze życie zaczyna się przeplatać z tym drugim - wirtualnym, które toczy się na ekranach komputerów.

Mało tego, powstają już witryny takie jak „Death Switch”, które wykonują cybertestamenty. Witryna ta (i jej podobne) posiadają w swojej ofercie na przykład usługę polegającą na tym, że w przypadku nie załogowania się nas do niej w przeciągu załóżmy miesiąca, wykonają one zaplanowaną przez nas operację, na przykład wyślą informację, bądź nawet załącznik w postaci filmiku do ustalonych przez nas adresatów a to wszystko za opłatą 20 dolarów ($) rocznie. Czasami, więc warto zastanowić się nad kruchością naszego realnego życia i przeznaczyć na nie trochę więcej naszego wolnego czasu kosztem na przykład jednego „questa” w grze.

Oczywiście wszystko jest dla ludzi i emocje towarzyszące grze „WoW” są ogromne, a gra bardzo wciągająca, pomimo to należy tylko uzmysłowić sobie gdzie jest granica pomiędzy życiem realnym a zabawą w tym drugim świecie i nie przekraczać tej granicy. Tą granicę przekroczył pewien nastolatek (miał 17 lat) ze Stanów Zjednoczonych (stan Ohio). Pod koniec roku 2008 zadzwonił on do obsługi technicznej firmy „Blizzard” z szantażem. Jego żądania dotyczyły gry „World Of Warcraft”, zaznaczył, że jeśli nie dostanie w grze tego, o co poprosi popełni samobójstwo (nie chodziło mu o samobójstwo w grze). Pracownicy obsługi technicznej „Blizzard`a” zachowali zimna krew i powiadomili policję. Nastolatek został aresztowany. Pomimo tłumaczeń, że żartował odpowie on przed sądem dla nieletnich.

World of Warcraft gra z garunku MMORPG i gra w nią ponad 11 milionów ludzi z całego świata. Fanom gry polecam serwis WoW - Info

Nie wszyscy użytkownicy widzą konieczność zabezpieczania swojego komputera przed wirusami oraz trojanami. Niestety większość z nich przekonuje się na własnej skórze że oprogramowanie antywirusowe i firewall-e jest niezbędne, gdy już ich komputer zostanie zaatakowany i w najgorszym wypadku stracą zapisane na nim ważne dane. Jeśli chcesz uniknąć tego typu sytuacji zapoznaj się z poniższym artykułem, gdzie opisujemy najlepsze sposoby na zabezpieczenie komputera przed zagrożeniami jakie czyhają na niego ze strony złośliwego oprogramowania.

Każdy kto korzysta z internetu jest narażony na różne ataki. Jednym z takich zagrożeń jest otrzymanie e-maila z wirusem. Gdy ktoś złapie wirusa to wirus może się rozesłać w emailach do wszystkich osób które są w książce adresowej ofiary. Dlatego musisz się przygotować na różne nieciekawe sytuacje. Należy posiadać jakiś dobry program antywirusowy, który umożliwia ściąganie z internetu definicji wirusów (codziennie powstają nowe wirusy więc taki program antywirusowy musi być aktualizowany przynajmniej raz w tygodniu aby wiedział jak wykrywać i unieszkodliwiać najnowsze wirusy). Często do czasopism komputerowych są dołączane jakieś np. roczne wersje programów antywirusowych.

Inny problem to spyware czyli złośliwe programiki które się instalują bez wiedzy na komputerze (czasem surfując po różnych witrynach niekoniecznie pornograficznych można złapać takie programy). W tym celu należy obowiązkowo posiadać jakiś program który usuwa takie szkodniki. Często mówiąc o spyware ma się na myśli wirusy bo one działają podobnie jak wirusy ale zazwyczaj ich celem jest np. wykradanie wpisywanych haseł (np. do banków internetowych) więc trzeba się przed nimi chronić. Osobiście korzystam z 4 darmowych programów:
- AdAware
- Spybot Search & Destroy
- Spyware Terminator

- CWShredder (ten program przydaje się raczej wtedy jak jakiś szkodnik zmieni stronę startową na jakąś erotyczną lub na jakąś dziwną wyszukiwarkę)

Należy minimum raz w tygodniu uruchamiać wszystkie te 4 programy (czasami jak złapię jakiegoś szkodnika to dwa programy nic nie znajdą a dopiero ten trzeci znajduje i unieszkodliwia). Trzy pierwsze programy posiadają możliwość ściągania aktualnych definicji wirusów - należy je aktualizować przed rozpoczęciem skanowania.

UWAGA: gdy masz wrażenie, że zainstalował się jakiś złośliwy program to od razu warto uruchomić po kolei te 4 programy nie czekaj aż się syf rozprzestrzeni po komputerze

Dlaczego warto usuwać wirusy? Otóż one nie tylko spowalniają komputer. Robią coś jeszcze. Jedne wirusy mogą czekać aż się zalogujesz do internetowego banku i wtedy przechwycą wklepywane znaki (login i hasło) i wyślą te dane do autora wirusa. Inne wirusy mogą zamienić Twój komputer w maszynę do wysyłania SPAMu czyli niezamawianych reklam (albo do wysyłania wirusa do innych osób).

Innym niebezpieczeństwem jest SPAM czyli emaile z reklamami viagry, rolexów i zabiegów powiększania pewnych części ciała. Jeśli nie będziesz przestrzegał pewnych zasad to wkrótce możesz zacząć otrzymywać bardzo dużo takich niechcianych wiadomości. Dlatego zachęcam do pobrania mojego ebooka w którym dokładnie wyjaśniłem co robić, aby nie otrzymywać SPAMu. Polecam lekturę w wolnej chwili.

–
Artykuł został przedrukowany z bloga Damiana Daszkiewicza

Chcesz dowiedzieć się czy pracownicy Twojej firmy wykorzystują komputer tylko do pracy, czy może do innych celów jak np. rozmowa ze znajomymi przez Gadu-Gadu czy przeglądanie różnego rodzaju stron internetowych nie związanych z wykonywaną pracą. Do tych celów na rynku pojawia się coraz większa ilość i o coraz to większych możliwościach, oprogramowania do śledzenia czynności wykonywanych przez pracownika na jego służbowym komputerze. W ten sposób możesz stosunkowo niewielkim kosztem poprawić wydajność pracy swoich podwładnych i dzięki temu zwiększyć zyski. W tym artykule dowiesz się o możliwościach i zastosowaniach takiego oprogramowania.

Nie pozostaje nic innego jak zatrudnienie dobrego menadżera, który będzie nadzorował pracę zespołu. Jednakże to pociąga za sobą duże koszty. Często właściciel chce nadal zajmować się sprawami kierowniczymi- odpowiadać za marketing, reprezentować firmę i wydaje się niedorzeczne, że musi zapłacić minimalnie 2500 zł miesięcznie człowiekowi, którego mianuje kierownikiem zespołu, a który to będzie odpowiedzialny tylko i wyłącznie za dopilnowanie pracowników. Jeśli zaś właściciel puści pracowników samopas- na efekty długo nie musimy czekać… Niejednokrotnie widziałam, w jakich tarapatach potrafią znaleźć się firmy, których właściciele nadmiernie pokładają ufność w pracowitości i rzetelności swoich pracowników.

Na szczęście współczesne technologie dostarczają nam nowoczesnych narzędzi, dzięki którym właściciel może monitorować pracę swojego personelu o każdej porze, z każdego zakątka świata. Leżymy pod palemką, pijemy drinka i wiemy, co w tym momencie robi pan Kowalski. Ogląda filmiki, szuka znajomych, czatuje… A miał właśnie wystawiać zaległe faktury. Nie musimy się jednak martwić- w każdej sekundzie możemy zablokować mu dostęp dla niechcianych stron, a następnie sprawdzić czy wykonał swoją pracę.

SnoopStick dostarcza nam morze nowych możliwości. Kontrola naszych pracowników staje się łatwiejsza, szybsza i mniej uciążliwa dla obydwu stron. SnoopStick pozwala na dokładne monitorowanie zachowań naszych pracowników podczas pracy na komputerze. A co najważniejsze wyzwala nas z fizycznych i przestrzennych ograniczeń.

A wszystko to może mieć za 900 zł. Ta jednorazowa inwestycja pozwala na duże oszczędności na wynagrodzeniu kierownika a zarazem wzrost wydajności pracy personelu. A to przekłada się na większe zyski.

–
Więcej na www.spy.shop.pl